Bij raadpleging uit nieuwsgierigheid blijkt dat dit woord wordt genoemd in zowel het Oude – , als het Nieuwe testament. Daar ik heden ten dage weinig affiniteit heb met religie, verleen ik graag mijn eigen betekenis. Over één ding zullen we het fundamenteel eens moeten zijn, ‘goeddadigheid’ is iets sociaals. Door oudsher te hakken en plakken komt dit begrip grofweg neer op ‘goed’, ‘daad’ en ‘heid’. De volgende gemaakte stap is; ‘het verrichten van een goede daad’.
Over de restende ‘heid’ wil ik met u peinzen.

Heid omvat een uitgangspunt, een waarde. Definitiegetrouw wordt ‘toestand’ genoemd, naar een persoon vertaald betreft het een houding. Zodra we dit vanuit een psychologische invalshoek bekijken, komen we ongetwijfeld neer op complexe begrippen en theorieën over driften en breinwerking. De rest mag u zelf aanvullen.

Ik nodig u uit er met een fundamentelere visie naar te kijken. Laten we beginnen met de vraag: Wie bepaalt wat goeddadigheid is en wie leeft dit dan na? Mogelijk zult u denken; jij gaat dit in jouw stuk nu toch vertellen? Klopt, echter is het vanuit mijn referentiekader. Ik zou me meer dan gehonoreerd voelen, wanneer u deze als uw waarheid aanneemt. Integendeel daag ik u uit om kritisch hierover te zijn. Denkt u zelf in de ruimste gedachten na over wat goeddadigheid inhoudt.

Mijns inziens is ‘iets goeds doen’ voor een ander vaak sociaal. Het draait daarbij in den beginne niet om jou of jouw behoefte. Ik stel ‘vaak’, aangezien ik kennis heb genomen met gedragsfenomenen als latent strategisch handelen. Ter verklaring; ‘nudging’, waarbij iemand doet alsof hij verbintenis aan wilt gaan, maar eigenlijk effect voor ogen heeft. Is dit appels met peren vergelijken? Nee, ik ben van mening dat de intentie en doelstelling achter gedrag in situaties als deze hetzelfde zijn. Zodra iemand iets naar eigen hand wil zetten door iets goed te doen, noem ik dit geen goeddadigheid. Eerder zou ik dit toekennen aan ‘doelgerichtheid’. Wat dacht u van ‘bedrieglijkheid’ of is het dan te realistisch… pardon, negatief belicht?

In mijn optiek draait de wereld om jezelf. Er komt een aspect van puberaal ‘centrum van de wereld zijn-voelen’ in me op. Tenzij je een aanhanger bent van pseudopsychologie, erken je waarschijnlijk dat je slechts vanuit jouw eigen visie ziet. Ter verklaring kan hier een ellenlang biologisch verhaal komen over het brein en referentiekader. Dat nu niet. Uiteindelijk doe je dus, ook in het geval van goeddadigheid, iets omdat jij het belangrijk vindt datgene te doen. Ongeacht in welke mate je je daarmee op een tweede plek zet en iets betekent voor een ander, jij maakt die keuze.

Goeddadigheid gebeurt vanuit eigen belang, maar niet uit eigenbelang.
 

FavoriteLoadingVind ik leuk

Over Martijn van Dijk

Masterstudent Pedagogiek - Sportfanaat - natuurlijk onderzoekend