Vandaag voelde de beurs als een soort live sentimentmeter voor AI‑angst: alleen al de aankondiging van nieuwe Claude‑functionaliteit voor financiële en juridische taken zorgde voor rode cijfers bij juist die sectoren die ervan moeten leven. Het is fascinerend én verontrustend dat de aankondiging van een extra optie (feature) in een AI‑tool al genoeg is om het verdienmodel van complete beroepsgroepen ter discussie te stellen.

De razendsnelle AI‑ontwikkelingen voeden zo de angst dat hele stukken van ons huidige werk gaan verdwijnen. ING Research schrijft bijvoorbeeld dat “41% verwacht dat AI per saldo banen zal kosten”, terwijl slechts 8% denkt dat er netto banen bij komen. In een Reddit‑discussie over een overheidswaarschuwing voor banenverlies door AI reageert iemand juist nuchter: “De wereld verandert. Er worden dingen geautomatiseerd. Dat is gewoon hoe het werkt. En nieuwe banen komen wel weer tevoorschijn.” Tussen die twee perspectieven – zorg en relativering – schommelt ook mijn eigen gevoel.

In een recente YouTube‑video over de AI‑race wordt scherp uitgelegd dat grote techbedrijven niet streven naar een handige chatbot, maar naar systemen die al het cognitieve werk kunnen overnemen – van programmeren tot strategie. Daar wordt bijna religieus over gesproken: wie als eerste een soort “digitale god” bouwt, krijgt economische en misschien zelfs geopolitieke overmacht. Het genoemde 20–80%‑scenario – 20% kans op catastrofe, 80% kans op een bijna utopische samenleving – voelt als Russische roulette met mensenlevens.

De rol van Elon Musk illustreert deze AGI spagaat perfect, los van zijn persoonlijkheid. Jarenlang waarschuwde hij voor de existentiële risico’s van AI, maar gisteren kocht zijn SpaceX het bedrijf achter X en Grok voor 250 miljard dollar. Zo zet Musk met raketten, satellietnetwerken en eigen taalmodellen de versnelling juist in – meedoen aan de AGI‑race lijkt blijkbaar de enige manier om nog invloed te houden op de uitkomst..

Voor docenten en studenten maakt dit de situatie extra spannend. Vrijwel elke beroepsopleiding – van recht en finance tot zorg, ICT, communicatie en techniek – krijgt direct met deze verschuivingen te maken. De vraag is niet óf, maar hóe we deze complexe vraagstukken over banen, ethiek, energieverbruik, privacy en intellectueel eigendom een plek geven in ons curriculum. Hoe verweven we ze in projecten, stages en toetsing, zodat studenten niet alleen leren werken mét AI, maar ook leren denken over de wereld die ze er onvermijdelijk mee vormgeven?

Bronnen aangehaald voor dit stuk

FavoriteLoadingVind ik leuk

Over Dries van den Enden

Sr. Docent Fontys - iFontys/Innoversity lid - Oprichter van de minor Data Driven Business Lab - Praktisch onderzoeker naar Hybride onderwijs (waar student, docent en werkveld van en met elkaar leren).