‘Ik stuur u nog een email want u heeft nog niet gereageerd op de e-mail die ik twee dagen geleden heb gestuurd.’ Enigszins verbaasd bekijk ik mijn e-mailbox en zie inderdaad dat deze student mij twee dagen geleden een e-mail heeft gestuurd. Haar bericht is ondergesneeuwd onder tientallen andere e-mails van studenten, collega’s en Fontysleden. ‘Door de drukte ben ik niet toegekomen om je e-mail te beantwoorden’ stuur ik terug. Ik vraag me af waarom ik me verontschuldig naar de student toe. Als ze een brief had geschreven had ze volgende week pas een antwoord gehad. Maar door mijn eigen panische emailgedrag, waarbij ik alle e-mails zo snel mogelijk beantwoord wil hebben, heb ik de ontvangers verwend. Ze gaan ervanuit dat ik binnen twee dagen reageer. En doe ik dat niet? Dan word ik daar meteen op afgestraft. Het zet me aan het denken; is er een gedragscode voor e-mailcommunicatie?

Want er kan gesteld worden dat het uit de hand loopt met e-mails. Waar het ooit een vervanger was voor een fysieke brief, lijkt het nu meer op een chatgesprek. Ik ontvang e-mails zonder een hallo of een groet, interpunctie en soms zelfs zonder naam. Daar reageer ik überhaupt niet op, of overdreven vriendelijk. Het loopt uit de hand.

Maar mijn grootste ergernis is de cc-functie. Carbon copy (afgekort: cc of CC), letterlijk carbonkopie, is een Engelse term die gebruikt wordt in het e-mailverkeer. Het betekent dat iemand een kopie van een bericht krijgt. Inderdaad, het is een kopie. Maar in het hedendaagse emailverkeer neigt het soms meer naar opzettelijk verwarring creëren. Ik begrijp dat Fontys transparant wil communiceren, doch de cc-functie daar niet altijd aan bijdraagt. Door het eindeloze ge’cc’ krijgt mijn email-box een forumkarakter. Het schijnt ook normaal te zijn om teamleiders en andere interessante mensen in de cc te zetten op het moment dat je dreigt een fout te maken. Het is als een droom waar je beseft dat je naakt bent en iedereen naar je kijkt. Ik wil een NEE-NEE-sticker op mijn e-mailbox. ‘Nee! Nee! Geen cc-emails!’.

En zo bouwt de emailfrustratie zich steeds meer op omdat er geen duidelijke gedragscode is voor emailcommunicatie. Daarom heb ik met mezelf het volgende afgesproken. Vanaf nu hoef ik e-mails niet direct te beantwoorden, ik zal collega’s en studenten live opzoeken om hun e-mail te beantwoorden en ik wil het cc-gebruik gaan beperken. Mijn uiteindelijke doel is om totaal e-mailloos te gaan, maar of dat ooit lukt? Denk groter, ook in online communicatie.

FavoriteLoadingVind ik leuk

Over Alisa Lalicic

Binnen de opleiding Pedagogiek te Tilburg werkzaam als onderwijs-onderzoeksassistent. Ik praat veel en denken doe ik nóg meer. Een blog biedt uitkomst 🙂 Verder houd ik van bakken, hardlopen, muziek luisteren, buiten zijn, de wereld ontdekken en ben ik altijd nieuwsgierig naar de mensen om me heen. De blogs geven een kijkje in de wereld in wat mij bezig houdt.