Nadat ik was afgestudeerd aan Fontys en voordat ik er vervolgens weer aan het werk ging, heb ik een uitstapje gemaakt. Een werk- en reis uitstapje naar de andere kant van de wereld. Omdat ik zeker wist dat er meer was dan alleen Nederland. En dat wilde ik graag met eigen ogen zien. In het kader van ‘getting out of your comfortzone’ boekte ik een enkeltje naar Australië, waar ik uiteindelijk twee jaar verbleef. Geld verdiende ik door op boerderijen te werken als o.a. cowgirl. Met het verdiende geld maakt ik vervolgens weer reizen naar andere oorden zoals Zuidoost Azië en Nieuw Zeeland. Een reis met vele avonturen en wijze levenslessen. Een reis met geluk dat soms ver te zoeken was…

 Dagboekfragment april 2016 – Clonclurry, QLD Australia

‘Godverdomme hoe diep moeten we?’ zegt Nick geërgerd. ‘Ik weet het ook niet. Misschien kun jij een stukje verderop beginnen dan ga ik hier wel verder’ stel ik voor. Nick gooit zijn schep in het gras en neemt een slok van z’n water. Het is laat in de middag en nog steeds boven de dertig graden.

We zijn opzoek naar iets. Simon had van een afstand geroepen wat we moesten doen. Geen van beide had precies verstaan wat. Er waren alleen twee scheppen dus we begonnen ijverig met graven. ‘Welke kleur zou het hebben?’ vraag ik aan Nick die intussen steeds agressiever met zijn schep in de grond graaft. ‘Alisa, hou op met vragen stellen. Ik weet het niet!’. Inmiddels zijn we een half uur aan het zwoegen zonder enig spoor. ‘Nou, ik stop ermee hoor. Dit is onbegonnen werk. We weten niet eens naar wat we zoeken!’ zeg ik boos. Simon repareert een eindje verderop de molen. Hij krijgt niets mee van ons gekibbel of doet net alsof hij het niet hoort. Nick leunt met zijn armen op de schep. ‘Vraag jij het?’ Als je een vraag aan Simon stelt dan zucht hij diep, schudt hij afkeurend met zijn hoofd waarnaar een zin volgt met ‘fucking’ als standaard bijvoegelijk naamwoord. Het kan mij weinig schelen, ik ga niet nog langer graven en zoeken naar iets waarvan onbekend is wat. Ik schraap mijn keel en vraag dan aan Simon waar Nick en ik eigenlijk naar zoeken. ‘Wat?!? Zoeken? Er is fucking niets om naar te zoeken. Jullie moeten een gleuf graven voor de pijp die daar ligt…’

Zoek niet naar geluk. Creer je eigen weg ernaar toe.

 

FavoriteLoadingVind ik leuk

Over Alisa Lalicic

Binnen de opleiding Pedagogiek te Tilburg werkzaam als onderwijs-onderzoeksassistent. Ik praat veel en denken doe ik nóg meer. Een blog biedt uitkomst 🙂 Verder houd ik van bakken, hardlopen, muziek luisteren, buiten zijn, de wereld ontdekken en ben ik altijd nieuwsgierig naar de mensen om me heen. De blogs geven een kijkje in de wereld in wat mij bezig houdt.