‘Zorgen jullie wel dat het af is voor het einde van de week? Ik zal anders nog wel een reminder sturen. Natuurlijk zal ik feedback geven op je literatuuronderzoek. Denk je eraan om nog een filmpje te maken? Zullen we vandaag wat eerder met de les stoppen? Dan hebben jullie wat langer pauze. Want het is niet niks, met al die lessen en stage. Moet je ook nog werken vandaag? Nou nou nou…’

Studenten hebben het er maar druk mee, studeren. Met de geluiden die ik opvang lijkt het erop dat ze nauwelijks tijd hebben om überhaupt te leven. Ze leven om te studeren. Ik studeer, dus ik besta. Ik zou bijna medelijden met de ze krijgen. Maar is dit niet het HBO? Heeft iemand de studenten op de open dag verteld dat een hbo-studie gelijk staat aan fulltime werken? En dat er af en toe ook een avonddienst en weekenddienst gedraaid moet worden? Nee, een HBO-studie is niet niks. Men heeft het er maar druk mee.

Docenten hebben het er maar druk mee, met doceren. Of liever pamperen? Want dat is misschien wat ík doe. ‘Je bemoedert ons teveel’ kreeg ik onlangs nog als feedback van studenten. [Bemoederen: als een te zorgzame moeder waken over] Dat dus. En teveel. Met de kennis dat studenten worden overvraagd door de opleiding, stage en zichzelf vind ik het moeilijk om hierin een grens te bewaken. Want ik wíl ze zo graag helpen, zorgen dat ze grip blijven houden op de opleiding. Op zichzelf als mens. Maar blijkbaar bemoeder ik ze teveel. Hoelang wil ik hun hand blijven vasthouden? ‘Zal ik de opdracht anders voor je maken?’… Zover zal het hopelijk nooit komen.

En daar staan we dan. De studenten al studerende, ik al lesgevende. Onszelf af te vragen waar we het eigenlijk voor doen. Beide partijen hebben een toekomst voor zich. Waarin keuzes gemaakt moeten worden. Waarin vasthouden en loslaten lijnrecht tegenover elkaar staan.

Er ligt een toekomst voor ons waarin we vrijheid willen voelen enerzijds. Waarin er dingen van ons verwacht worden anderzijds. Ik weet nog altijd niet goed welk gedrag ik als docent moeten laten zien om studenten deze vrijheid te geven, in het onderwijs stramien. Want is een bemoederende docent dan perse verkeerd? 

Op het einde van het schooljaar is duidelijk zichtbaar hoe hard ze gewerkt hebben (of nog moeten werken…). Als ik naar de studenten kijk, hoe ze zich door zo’n studie heen worstelen. Voor de een gaat dat makkelijker dan voor de ander. Ze gaan zelfstandig naar stage, maken opdrachten, volgen lessen. Ik maak graag tijd vrij in een les om een peptalk te geven als het even allemaal teveel voor ze wordt. Soms hebben studenten een bemoederende docent nodig, vind ik. ‘Het is ook niet niks, zo’n HBO-studie maar je kómt er wel’ is vaak al genoeg om ze te bedaren. Wetende dat ze het uiteindelijk zelf moeten doen. Studenten loslaten, ook dat doet een bemoederende docent.

FavoriteLoadingVind ik leuk

Over Alisa Lalicic

Binnen de opleiding Pedagogiek te Tilburg werkzaam als onderwijs-onderzoeksassistent. Ik praat veel en denken doe ik nóg meer. Een blog biedt uitkomst 🙂 Verder houd ik van bakken, hardlopen, muziek luisteren, buiten zijn, de wereld ontdekken en ben ik altijd nieuwsgierig naar de mensen om me heen. De blogs geven een kijkje in de wereld in wat mij bezig houdt.