Op zaterdag 23 september was het Open Dag bij de AZC’s (asielzoekers centra) in Nederland. Iedereen die geïnteresseerd was mocht een kijkje komen nemen. ‘Ben je benieuwd naar het leven op een asielzoekerscentrum?’ was de slogan van het AZC. Dan werd je uitgenodigd om kennis te maken met bewoners, vrijwilligers en medewerkers. Aangezien wij Nederlanders toch bekend staan als het nieuwsgierige/ gastvrije/ openminded volk, werd ook het AZC in Gilze afgelopen zaterdag druk bezocht.

Vanuit stichting de Vrolijkheid © was ik actief als vrijwilliger. Wekelijks organiseert de Vrolijkheid creatieve activiteiten voor de kinderen/jongeren. Dat de Vrolijkheid op de Open Dag aanwezig was, stemde de kinderen/jongeren dan ook vrolijk. Op houten plankjes mochten de kinderen/jongeren iets schilderen. De kunstwerkjes werden later op een schutting bevestigd om de boel wat op te vrolijken.

Allen dragen ze een verhaal met zich mee. Soms vertellen ze erover, soms ook niet. We begrijpen elkaar altijd, ook als het nodig is om dingen met handen en voeten uit te leggen. Voor de kinderen/jongeren is het belangrijk dat ze gezien worden als mens. Onbevooroordeeld kind mogen zijn. Het lijkt zo simpel, maar dat is het niet.

Het mooie weer trok vele bezoekers. Vanuit een grote nieuwsgierigheid keken ze toe hoe er werd gedanst door de bewoners, aten ze traditionele hapjes en kwamen ze kijken bij de creatieve tafel van stichting de Vrolijkheid. Sommige bezoekers stelden de kinderen vragen over waar ze vandaan komen. Of ze naar school gaan en hoe oud ze zijn. Ik was toeschouwer van een van de gesprekken. ‘Jij praat heel goed Nederlands!’ complimenteerde een oudere dame. Het meisje keek haar vreemd aan. ‘Ik woon hier al vier jaar’ zei ze accentloos. De dame strijkt het meisje over haar haar en loopt dan weg.

Het AZC zal vast heel tevreden zijn over het verloop van de Open Dag. Als vrijwilligers zag ik dat de kinderen/jongeren het naar hun zin hadden aan onze tafel. Voor hun was het wellicht een speciale zaterdag waarbij ze gratis ijsjes kregen en coole gadgets. Voor nieuwsgierig Nederland was het niets meer dan een aapjes-kijk-dag. Dat gaf de dag voor mij een bitter randje. Want terwijl de bezoekers het AZC verlaten, gaat het leven van de kinderen/jongeren gewoon door. Het leven dat wordt gekenmerkt door onzekerheid, angst, heimwee. Zouden de bezoekers daar ook bij stilstaan?

FavoriteLoadingVind ik leuk

Over Alisa Lalicic

Binnen de opleiding Pedagogiek te Tilburg werkzaam als onderwijs-onderzoeksassistent. Ik praat veel en denken doe ik nóg meer. Een blog biedt uitkomst 🙂 Verder houd ik van bakken, hardlopen, muziek luisteren, buiten zijn, de wereld ontdekken en ben ik altijd nieuwsgierig naar de mensen om me heen. De blogs geven een kijkje in de wereld in wat mij bezig houdt.