Dat is het thema van de Week van de Opvoeding, deze week. Waarin het gaat om bewustwording en uitspreken van opvoedvragen. Vragen rondom het ouderschap zoals ‘Wat is een goede opvoeding?’ Heel Nederland mag zich deze week hiermee bezighouden. Het brengt mij terug naar mijn eigen jeugd en mijn eigen ouders. Als afgestudeerd pedagoog kijk ik anders naar opvoeding als toen ik dat als kind deed, natuurlijk. Pap werkte veel en mam was altijd thuis als mijn zussen en ik uit school kwamen. Het was wel prima zo, dacht ik. Nu vraag ik me af of mijn ouders zich ook hebben afgevraagd wat een goede opvoeding was voor ons? Waren zij zich bewust van hun handelen en hebben zij ooit hun opvoedvragen kunnen en durven uitspreken?

Vroeger toen ik nog op de basisschool zat, vroeg ik mij af hoe het was om een Nederlandse vader te hebben. Ik was vrijwel de enige in de klas met een andere achternaam. ‘Oh, jij bent van de Joegoslaaf!’. Zo werd ik door de omgeving in een hokje gestopt. Ik heb het mijn moeder toen nooit durven vragen. Waarom ik geen Nederlandse vader had. Ik wist niet beter, ook niet of ik daardoor een andere opvoeding kreeg.

Ik begreep nooit zo goed waarom mijn zussen en ik altijd zoveel ruzie hadden. ‘Meiden onderling’ zei men toen. Met de kennis die ik nu heb, waren we op zoek naar aandacht van onze ouders. Maar als je als ouders ervoor kiest om een horeca bedrijf te runnen kan men zich afvragen of kinderen opvoeden in dat plaatje past. Van kinderopvang was toen nog geen sprake. Oma en tantes vervingen deze rol. We hebben nooit geen schade hierdoor gekend (onder voorbehoud…), alleen dat ik mijn vader nauwelijks zag en mijn moeder vaak moe was. Ik wist niet beter, ook niet of ik daardoor een andere opvoeding kreeg.

Laat ik duidelijk zijn, ik heb niets te klagen gehad gedurende mijn jeugd. Mijn ouders gaven ons alles wat we nodig houden. Doch hun afwezigheid was niet te vervangen. Toen ze in mijn puberjaren uit elkaar gingen en ik later de opleiding pedagogiek ging volgen vielen de puzzelstukjes op z’n plek. Mijn ouders hebben waarschijnlijk nooit hun opvoedvragen durven uitspreken. Laat staan zich afgevraagd wat een goede opvoeding was. Het ging zoals het ging. Ondanks alles ben ik nog best goed terecht gekomen, spreek ik mezelf wijs toe. Ik weet niet beter.

Maar waar draait het nou eigenlijk om, opvoeden? Want de tijden zijn veranderd, zo zijn ook opvoedingsidealen veranderd. Maar er is één ding dat altijd hetzelfde zal blijven, in welke tijd je je kind ook opvoedt. Heb het lief. En dat mag buiten de lijntjes.

FavoriteLoadingVind ik leuk

Over Alisa Lalicic

Binnen de opleiding Pedagogiek te Tilburg werkzaam als onderwijs-onderzoeksassistent. Ik praat veel en denken doe ik nóg meer. Een blog biedt uitkomst 🙂 Verder houd ik van bakken, hardlopen, muziek luisteren, buiten zijn, de wereld ontdekken en ben ik altijd nieuwsgierig naar de mensen om me heen. De blogs geven een kijkje in de wereld in wat mij bezig houdt.